Leren samenwerken tussen organisaties; zonder verbinding geen reis!

Een samenwerking is kansrijk als mensen en organisaties zich met elkaar weten te verbinden in een betekenis gevend proces. Een proces dat recht doet aan de belangen en gericht is op een betekenisvolle ambitie. De grote opgave is om daarvoor de juiste condities te scheppen. Dat is de centrale boodschap van Edwin Kaats en Wilfrid Opheij in hun boek ‘Leren samenwerken tussen organisaties’ dat in 2011 verscheen. In 2013 werd het bekroond tot ‘managementboek 2013’.

alliantie-kaartspel

Kaats en Opheij maken op een heldere en goed onderbouwde wijze duidelijk hoe deze juiste condities kunnen worden geschapen. Het gaat, kort samengevat, om vijf elementen: een gedeelde ambitie, respect en begrip voor elkaars belangen, de wil om constructief en transparant samen te werken (ook bij conflicten), een effectieve en daadkrachtige wijze van organiseren en de bereidheid het proces van samenwerking op een betrouwbare en veerkrachtige wijze te laten verlopen.

Eigen praktijkervaring

Bij het lezen van het boek moest ik denken aan een eigen praktijkervaring en een verhaal dat mijn oud-collega Ruud Bolsius mij eens schetste in het kader van projectmanagement. Hij vertelde het verhaal van Columbus, u weet wel, de ontdekkingsreiziger. Iedereen kent hem als de ontdekkingsreiziger. Ruud ging echter niet in op de ontdekkingsreis, maar op de inspanningen van Columbus om zijn droom te delen en te verbreden. In de termen van Kaats en Opheij zou je kunnen spreken over zijn investering in het ‘bouwen aan een gedeelde ambitie’. Wist u dat Columbus hier zeven jaar over heeft gedaan? De kracht van Columbus was dat hij oprechte belangstelling had in de belangen, ambities en drijfveren van de ander. Daarbij schuwde hij niet zijn eigenbelang te etaleren en te hanteren. Immers, hij had een droom. Om die droom te verwezenlijken, was hij er echter van doordrongen dat hij die niet alleen kon realiseren en dat hij een balans diende te vinden tussen het eigen belang van de expeditieleden en het ‘hoger’ collectief belang. Hij sprak in dat kader over ‘ieder z’n goud gunnen’. Hoe vaak gaat het op dit terrein niet fout?

Columbus

Ik herken het uit mijn eigen praktijk: een aantal onderwijsbesturen starten gezamenlijk een project, verleid door een subsidie van de overheid. Bij aanvang lijkt er een gedeelde ambitie te bestaan, maar gaandeweg blijken de verschillen groot. In de taal van Columbus: ‘men is op de boot gestapt, maar onderweg blijkt dat er meerdere stippen op de horizon staan’. De daadkracht en de competitie tussen de bestuurders is groot en het draagvlak en de coöperatie gering. Deze reis is te vroeg gestart! Deze mensen waren nog niet aan de reis toe. De enige oplossing: stil te staan bij elkaars persoonlijke drijfveren, belangen en ambities en onderzoeken of een collectieve ambitie realistisch is. De les die ik hieruit getrokken heb? Neem net als Columbus tijd voor het verbinden van mensen! Zonder verbinding geen reis!

Deel dit bericht op Social Media

Reageer op dit bericht

Nee, bedankt  |  x